این بار خدا ما را بغل کرده بود

 امین نجما /خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام

یکی از تلخ ترین سالهای فوتبال ایران رو به اتمام است و در واپسین روزهای آن چیزی نمانده بود که جامعه ورزش شوک سنگینی را تحمل کند.
فوتبالی که امسال با حذف پیاپی نمایندگان سهل انگارش از گردونه مسابقات بین المللی به صحنه نمایش "کی بود ، کی بود ، من نبودم" تبدیل شده بود و داغ سنگین المپیک را با تمام وجود حس می کرد ، فوتبالی که با انتخابات عجیب و غریبش دست و پای هوادارانش را از ترس تعلیق لرزانده بود ، فوتبالی که فقدان اسوه اخلاق ، ناصر حجازی را تحمل کرد و به طرزی ناگهانی ، بابک معصومی ، سالنی باز با حیایش را از دست رفته می دید ، چیزی نمانده بود که ... بگذریم ، حتی فکر کردن به فوتبال بدون شهریار چشم هایمان را خیس می کند ، از قدیم به یاد داریم ، اشک ریختن سرِ سال نو شگون ندارد.
به یاد داریم روزهایی را که علی دایی ، گلزن افسانه ای فوتبال جهان ، با طحال پاره برای تیم ملی کشورمان فوتبال بازی می کرد و با پشتکار مثال زدنی اش به همگان درس جنگجویی و مبارزه می داد.هنوز فراموش نکرده ایم روزهای تلخ پس از جام کذایی 2006 را ، روزهایی که برای جنگجوی همیشگی مان ، پیامک ها و جوک های شرم آوری ساخته بودیم و او را نقل محافلمان کرده بودیم غافل از اینکه او باز هم با پشتکار همیشگی اش بر می خیزد ، با سایپای همواره میانه جدولی اش ، قهرمان ایران می شود و برای دشمنان قسم خورده اش دست تکان می دهد.

از یاد نبرده ایم که در فروردین تلخ 1388 و در دیدار با رقیب سنتی مان چگونه در ورزشگاه آزادی زشت ترین الفاظ را به او ، که این بار در مسند سرمربیگری تیم ملی قرار داشت ، نسبت دادیم اما دایی باز هم بلند شد و بعد از چندماه خانه نشینی و در شرایطی دشوار پرسپولیس را دو بار پیاپی به قهرمانی جام حذفی رساند.آری شک نداریم که این بار هم شهریار فوتبال ایران در برابر مشکلات قد علم می کند و دوباره چشم فوتبال این مرز و بوم را به جمال نور چشمی اش روشن خواهد کرد تا در آستانه سال نو ما فوتبالدوستانی که هیچگاه قدر آقای گل فوتبال جهان را ندانسته ایم ، چشمانمان را خشک کنیم و به استقبال سال جدید برویم .
فوتبال قدرناشناس ایرانی همواره پشتکار شهریار را در سایه بخت و اقبال او پنهان کرده است اما حال با اندکی تامل در می یابیم که باید حرفهای علی کریمی و اکثر فوتبال دوستان را در مورد دایی تصحیح کنیم ، چرا که این بار خدا به جای شهریار مردم ایران را بغل کرده بود تا سال نویشان غرق در ماتم نشود

/ 0 نظر / 44 بازدید